Ervaringen

Ervaringen van onze cursisten

Rijschool van den Pangaard geeft in Flevoland, Noord Holland, Utrecht en Limburg verschillende rijlessen, waaronder gehandicapte rijlessen in bijvoorbeeld Hilversum. De ervaringen van onze cursisten delen wij graag met u:

default image

Almere 31-7-2011

Mijn ervaring met de rijlessen waren spannend leuk
maar niet te vergeten ook moeilijk je denk mischien ooh dat doe ik even autorijden
maar zo makkelijk is het helaas niet.
veel verschillende regeltjes voorang verlenen op de juiste manier voorsorteren
afslaan invoegen spiegelen (stoppen voor een stopbord) noem maar op.

bij Alfons kan je jezelf zijn tijdens de rijles
als je iets moeilijk vind tijdens de rijles hoef je het alleen maar te zeggen en hij
helpt je ermee om het makkelijker te maken en goed uit tevoeren

ik heb veel moeten oefenen voor ik het autorijden door had.
maar dankzij Alfons en Adrien is het toch gelukt om op 26-7-2011.
voor mijn rijexamen te slagen.

Alfons bedankt voor de rijlessen.
Adrien bedankt voor de Theorielessen.

Groetjes
Wesley Schippers

Wesley Schippers januari 18, 2016

default image

Dagtocht Tamara.

De dagtocht is een combinatie van een soort uitje en leren, je bent in totaal met 4 cursisten en je leert zo veel van elkaar soms heb je dat niet eens door op die dag. je geeft en krijgt complimenten/advies. Ik merkte ook na de dagtocht hoeveel meer zekerheid ik alweer had gekregen en ik zag op die dat dat ik bepaalde dingen niet als enige fout deed.

laatst moet ik autorijden en toen viel het mij gewoon heel erg op hoeveel ik van die dagtocht had opgestoken.

Ik kan iedereen aanbevelen om mee te doen met deze tocht, het is niet alleen educatief, je maakt contact en je bent er even tussenuit.

Ik kan je ook garanderen hoeveel je ervan leert kijk maar naar mij als voorbeeld.

Alfons en Adrienne harstikke bedankt voor die fijne dag en blijf er vooral mee doorgaan.

Groetjes Tamara.

Tamara januari 18, 2016

default image

Bij het zakken van mijn tweede rijexamen kreeg ik van de examinator te horen dat ik beter een faalangstexamen kon aanvragen.
Omdat ik geen vertrouwen had in mijn toemalige rijschool, ben ik op zoek gegaan naar een rijschool die ervaring heeft met het begeleiden van leerlingen met examenvrees of faalangstig zijn. Via internet ben ik ben Alfons en Adrienne terecht gekomen.
Een goede keuze!
Het bleek dat ik bij mijn vorige rijschool veel dingen niet had geleerd of niet goed had geleerd. Door hun positieve en rustige aanpak, kreeg ik steeds meer vertrouwen in mezelf! Ze waren nooit negatief en vol vertrouwen in mijn kunnen!
Ik heb inderdaad een faalangstexamen gedaan en ik ben geslaagd!

Verkeerschool van den Pangaard is absoluut een rijschool waar oog is voor de cursist en waar ze je zo goed mogelijk het rijden willen leren.

Groetjes,
Ruby Struiken

Ruby Struiken januari 18, 2016

default image

Via een speciaal op mijn situatie gericht re-integratietrajekt was het mogelijk om met financiele steun van de Sociale Dienst rijlessen te gaan volgen, om zo meer kans op een betaalde baan te krijgen. Ik ben een man van 51, en dan is het echt niet makkelijk om werk te vinden.

Goed. Rijschool vinden, googelen dus. Kwam al snel bij Verkeersschool van den Pangaard, ik werd aangetrokken door de info op de site en de reakties van andere reeds geslaagde kandidaten: een losse en op de kandidaat gerichte aanpak, waarbij met eventuele angsten of beperkingen van de kandidaat op een prettige manier rekening wordt gehouden.

In blokken van 2 of 3 uur leer je veel sneller en rustiger, ook dat wilde ik, i.p.v. enkele keren per week een uur les.

Goed. Contact gelegd met Alfons van den Pangaard, en voor 40 Euro een proefles van 2 uur genomen. Het klikte meteen, met Alfons én met de handgeschakelde Toyota Yaris. Alfons stelde me op mijn gemak, nam de tijd om een en ander uit te leggen en elkaar wat beter te leren kennen, en liet me toen wegrijden: eerst alleen sturen, even later ook het koppelingspedaal gebruiken, en verderop in de proefles ook gas geven en remmen, waarbij hij nog even de versnellingspook bediende.

Heerlijk gevoel was het, “zelf” rijden door druk en zonnig Laren, toen Bussum, en later over smalle kronkeldijkjes bij Kortenhoef. En dan... via de snelweg weer terug naar Eemnes! En al die tijd loodste Alfons me door listige situaties, me toch het gevoel gevende dat ik écht zelf reed... Wat natuurlijk niet waar was, want je kunt als beginnend bestuurder natuurlijk niet alle verkeersbewegingen rond de auto zien, als je voor je gevoel ook nog 1000-en-1 dingen rond het dashboard moet doen... En toch voelde het vrij relaxed, dankzij Alfons.

Goed. Aanvraag gedaan voor een serie rijlessen in blokken van 2 of 3 uur, het werd met instemming van de Sociale Dienst een groot pakket . En in september 2009 dan echt begonnen.

Al snel merk je dat het in het begin echt heel moeilijk is om alles te overzien, je maakt ook veel fouten (maar wat is een “fout” als je nog niet kunt rijden) en na een les van 2 uur ben je goed moe... En vaak zeg je tegen jezelf als je weer thuis bent: “Tjeetje, stom zeg, dat ik die blunder maakte, of dat ik dit of dat niet zag!” Maar je ziet ook direkt dat het eerst nog allemaal een plaats moet krijgen in je koppie, en Alfons helpt je daarbij door heel rustig te reageren als je iets “fout” doet. Je rijdt dan verder, en even later komt er weer zo'n situatie en vaak los je het dan wél goed op. Of anders valt het kwartje in een volgende les en realiseer je je dat het ineens vanzelf ging. Wéér een stapje verder gekomen!

Je moet het leren autorijden dus kennelijk écht de tijd geven, en dan merk je ineens dat allerlei handelingen waar je voorheen zo'n ontzettende moeite mee had, of erg tegen op zag, ineens bijna vanzelf gaan. En ook véél meer ontspannen! En dan wordt autorijden pas écht leuk!

Blunders blijf je maken, wel steeds minder, maar Alfons leert je ook om ze zelfstandig en vlot op te lossen. Al staat de auto stil met achter je toeterende medeweggebruikers: Alfons laat je rustig opnieuw starten en geeft je vertrouwen dat je de situatie kan oplossen. En dat geeft inderdaad vertrouwen in jezelf, ook voor de toekomst als je zelfstandig in een autootje rijdt, iets wat ik nu een week na mijn examen doe en dan ben ik ook al in het centrum van Den Haag en Amsterdam geweest... Durfde ik dankzij Alfons, die me al in de derde les naar Amsterdam liet rijden, en later over de grachten in Utrecht! Druk, intensief, dat wel... Maar óók o zo leuk en voldoening gevend als we weer op de terugweg over de snelweg zoefden...!

Alfons, heel hartelijk bedankt voor je geweldige lessen! Ik zal je stem nog vaak horen als ik aan het rijden ben, héb hem ook gehoord in de afgelopen week na het in één keer slagen voor mijn rijbewijs... “Eérder regelen! Dan heb je meer tijd voor het overzicht van de situatie!” Of: “Niet te wild! Rústig!”.... Maar ook kon ik glimlachen als ik die stem hoorde zeggen: “Netjes gereden, kéurig!”

Het ga jou en je rijschool goed, Alfons, bedankt he?
Ron Biekart, Eemnes vrijdag 26 februari 2010

Ron Biekart januari 18, 2016

default image

Amsterdam, vrijdag 24 april 2009

Hallo Alfons,
Ja ja, het wonder is geschied. Ik heb mijn rijbewijs gehaald!! Wat een heerlijke gedachte!! Maar … nu begint het pas echt. En ik zal je vertellen dat ik er zin in heb!
Het is alweer een dik jaar geleden dat ik mijn eerste proefles nam bij jouw Verkeerschool van den Pangaard (terecht genoemd de eigenzinnigste rijschool). Het was mijn tweede telefoontje naar een rijschool die ik vanaf internet had geplukt. Het voelde meteen als een schot in de roos. Ik voelde me op mijn gemak en werd op mijn gemak gesteld. Eerst had ik nog het idee dat het allemaal wel mee zou vallen en dat het niet zo moeilijk kon zijn. Niets bleek minder waar. Wat was het zwaar in het begin. Jonge jonge, ik stapte met knikkende knieën de auto in om er na twee uur rijles weer met trillende benen uit te stappen. Zoveel spanning zat er in me. Het heeft jou Alfons heel wat moeite gekost om dat een beetje tot rust te brengen. Een ontzettend goede prestatie temeer omdat ik op sommige momenten eigenlijk de hele boel de boel wel wilde laten.

Jij zei dan soms wijselijk niets of ging dan rustig doorpraten. Soms sprak je me ook wel eens heftig toe, maar dat had ik nodig, dat weet ik. Een prestatie geleverd door mijzelf en dankzij jouw goede begeleiding en inzicht in mijn persoontje. Ik herinner me nog een moment dat ik op de snelweg moest huilen. Snelheid maken, invoegen, binnenspiegel, buitenspiegel, dode hoek. Het werd me allemaal te veel en ik voelde me ook erg stom. Jij maakte me dan weer rustig door te zeggen dat ik echt niet de enige was die dit overkwam en het heel logisch was om de spanning even de vrije loop te laten. Toen ik dat navroeg bij mijn jongste dochter zei ze: “Och mam je moest eens weten hoe vaak ik niet gejankt heb”. Uiteraard waren er momenten waarop ik dacht om ermee te stoppen, maar een klein stemmetje in me zei dan weer: “Ben je gek joh, je bent nog nooit zo ver gekomen, kijk eens naar wat je wel al kan”.

Gelukkig had ik ook een paar lieve mensen om me heen, aan wie ik verteld had dat ik rijlessen nam, die mij op onzekere momenten aanmoedigden vooral door te gaan. En…..ik ben doorgegaan met een rijbewijs als eindresultaat. Beste Alfons, ik wil je hierbij nog eens hartstikke bedanken voor de lessen die eigenlijk meer waren dan dat, nl. ook nog eens een bron van informatie, tips enz.

Ik ben blij dat ik zo eigenwijs geweest ben om met deze eigenzinnigste rijschool in zee te gaan en zal het geleerde nu in de praktijk gaan brengen, met steeds in mijn achterhoofd het deuntje:
Binnenspiegel, Buitenspiegel, Dode Hoek…… Goed afmaken!!! Alfons, ik wens jou en je naasten alle goeds, geluk, liefde, vriendschap en gezondheid toe want dat is en blijft tenslotte het allerbelangrijkst!

Hartelijke groet,

Rita McCabe

Rita McCabe januari 18, 2016

default image

Toen ik jong was, ben ik met rijlessen begonnen omdat ik dacht dat ik het leuk zou vinden. Dat viel tegen! Ik had een instructeur die bij de tweede les tegen me zei: “Oh ja, jij kon nog niet zo goed sturen, hè?” Hij stuurde me op vrijdagmiddag dwars door Amsterdam en vloekte als we vast kwamen te zitten. Tussendoor een boodschap doen kwam ook vaak voor. Ik ben na 7 lessen gestopt. Een rijbewijs had ik niet echt nodig want we woonden in Amsterdam en het openbaar vervoer was goed.

Jaren later, ondertussen verhuisd, wilde ik het nogmaals proberen. En gerenommeerde rijschool heeft mij een half jaar in een schakelauto laten rijden terwijl dat helemaal niet lukte. Juist op het moment dat je de volle aandacht nodig hebt om te kijken, moet je schakelen! Mijn angst nam toe in plaats van af en na een heel gespannen les hield de rij-instructeur het voor gezien.

Vorig jaar wilde ik toch echt meer vrijheid. Ondertussen ander werk gekregen en ik was voor mijn woon-werk verkeer afhankelijk van collega’s. Heel vervelend omdat je dan ook niet zelf je dag in kunt delen, en iedere keer “dank je wel” moet zeggen. Ik wilde nu echt dat papiertje eens halen.

Ik ben eerst in een simulator begonnen, bij rijschool Boudewijn. Ondanks dat de simulator eigenlijk een veredelde game is, zat ik in het begin jankend in de simulator. Wat een gigantische spanning bouwde zich in mij op! Na afronding van het programma verwezen zij mij door naar Alfons, om te lessen in een automaat.

Alfons is heel anders dan de andere instructeurs. Hij helpt je en stelt je gerust. Vaak zag hij eerder dan ik het door had, dat ik weer spanning begon op te bouwen. Dan stopten we voor een bakje koffie. Dat is het voordeel van 2 uur rijles achter elkaar. Ook liet hij mij na een paar lessen even alleen rijden op een parkeerplaats. Het deed me goed te merken dat hij zoveel vertrouwen in mij had dat hij mij alleen durfde te laten rijden, ook al was het maar voor heel eventjes.

De tussentijdse toets heeft mij ook heel veel geleerd. Het is een proef-examen waarbij je ook vrijstelling kunt halen voor de bijzondere verrichtingen. Het rijden ging heel slecht die dag, ik keek te veel om de examinator te laten zien dat ik keek. En daardoor ging het fout. Op het examen maakte ik die fout niet nog eens. Ik reed alsof het een les was en werd heel erg op mijn gemak gesteld door de examinatrice. Resultaat: geslaagd!!!

Ik had het niet durven dromen, maar ik ben er klaar voor om mij in het hectische verkeer te storten.

Alfons, bedankt! Ik zal je lessen missen.

Paula, Huizen, 16 augustus 2010

Paula januari 18, 2016

default image

Ongelooflijk Ik heb mijn rijbewijs gehaald, na al die jaren had ik dat niet durven dromen,

Vijfentwintig jaar geleden heb ik een paar keer afgereden, gezakt en ben toen gestopt. Ik had moeite met situaties waar ik zelf geen controle meer op uit kon oefenen en ik had me er al mee verzoend, dat het hebben van een rijbewijs voor mij niet weggelegd was, hoewel het halen van andere diploma’s mij geen moeite kostte. Via mijn werk , ik werk als verzorgende in de thuiszorg, kreeg ik een cliente, waar ik vroeger mee op school heb gezeten, ik vertelde haar dat ik op internet een rijschool had gezien , die met leerlingen die rij-en faalangst hadden werkten.Een paar dagen later kwam ik weer bij haar, ik was doornat van de regen en ik het was halverwege de ochtend, zij had al vijf en dertig jaar haar rijbewijs , maar is door haar ziekte afhankelijk van hulp van anderen.

waarom bel je die rijschool niet zei ze, en voor ik het wist, had ik haar telefoon in mijn hand en had ze het nummer al gedraaid, ik kreeg meteen Alfons aan de lijn, we maakten een afspraak voor een proefles. Het was pittig in het begin en ik was behoorlijk gespannen, het kostte veel inspanning en aardig wat zweetdruppeltjes, maar Alfons nam de tijd, zonodig met koffiepauzes, om me op mijn gemak te stellen,en het klikte tussen ons.. We zijn overal heen gereden, dat is ook het voordeel dat de lessen minimaal twee uur duren.. Ik kan nog het moment herinneren, dat ik het autorijden opeens met andere ogen ging bekijken, we reden in Amsterdam, langs de grachten, het was mooi weer, de zon scheen in het water , er voer een bootje in de gracht, dat kleine golfjes maakte in het water ,toeristen liepen met een plattegrond de weg te zoeken, er kwamen veel kleurrijke figuren op de fiets langs ons en wij snorden overal tussendoor met de auto Ik voelde me een met het geheel en het grappige was dat Alfons dat merkte. Adrienne gaf theorielessen in een klein groepje op een haar eigen inspirerende manier met veel droge humor en het is dan ook wel voorgekomen, dat we op een avond oefenen met plaatjes kijken over gevaarherkenning dubbel lagen van het lachen. Na het behalen van mijn theorieexamen heb ik dus deze week mijn praktijkexamen gedaan

Een heel aardige examinator, die ook gespecialiseerd is met aparte gevallen, zoals dit hoog sensitieve persoontje, ondergetekende, nam het examen af, met goed gevolg

Het ging goed en ontspannen en toen ze me feliciteerde, bedankte ze mij tot mijn verbazing voor de fijne autorit.

Lieve Alfons en Adrienne, heel erg bedankt voor jullie geduld en betrokken manier van lesgeven, het ga jullie goed.

Marrigje

Huizen, 16 augustus 2010

Marrigje januari 18, 2016

default image

Mijn evaring

Rijschool van den Pangaard is echt een heel goede rijschool. Toen ik een meisje van 18 was begon ik met autorijden.Brj de rijschool (safety first) waar ik begon had ik maar I uur les. Vaak moest je eerst iemand wegbrengen waardoor je met 1 uur rijden niet echt aan les toe kwam. Het ging nÍur mijn idee ook altij d zo gehaast bij die rijschool dus ik stopte daar met lessen. Ik had er de balen van en geen zin meer om mijn rijbewijs te halen. Totdat ik ging samenwonen en een kindje kreeg en ik inmiddels al 25 was. Ik besefte dat het toch wel handig was z'n rijbewijs.

En zo besloot ik toch mÍmr weer te beginnen met lessen, en kwam via de wiendin van Alfons bij Alfons terecht. Mrjn mari maakte als verassing een afspraak voor een proefles. De proefles vond ik echt heel tof en ik wilde dan ook zeker met lessen beginnen. Toen ik eenmaal begonnen was dacht ik blj mezelf dat schakelen mij nooit zou lukken. Ik was eigenlijk wel onzeker over mezelf. Maar Alfons wist goed met die gedachte om te gaan.

Doordat ik 2 uur les had in plaats van 1 un had ik ook even tijdpm in te komen. Alfons gaf mij tips voor het leren van mijn theorie en ik wist dan ook in 1 keer te slagen ïj4 toen was het tijd voor mijn tussentijdse-toets. Ik was ontzettend zenuwachtig mÍnr ik had niks te verliezen alleen maaÍ te winnen. 7n haalde ik de wijstelling voor de bijzondere verrichtingen. Er werd mij goed verteld wat mijn aandachtspunten waÍen. Na een aarrtal lessen na mijn fussentijdse toets was de dag aangebroken voor mijn examen. Van tevoren glng ik nog even rijden met Alfons. \Me namen nog even alles goed door en toen was het zover.

Ik was best wel zenuwachtig maar ik voelde me goed in de auto en reed heel lekker. Zo slaagde ik ook in 1 keer voor mijn rijbewijs. Rijschool van den Pangand is voor iedereen aan te raden.
Alfons bedankt voor de goede lessen die je gegeven heb.

Groetjes van Linda

Linda januari 18, 2016

default image

Vandaag ben ik, bijna 4,5 jaar nadat ik voor het eerst en lesauto instapte, dan toch geslaagd voor mijn rijbewijs!

Ik begon bij een grote Amsterdamse rijschool, waar ik maar aan bleef modderen met de lessen. Ik ging niet vooruit en er werd maar geen examen aangevraagd. Na ook nog eens lastig gevallen te zijn door de instructeur ben ik hevig teleurgesteld overgestapt van rijschool.

Dit keer kreeg ik les van een snelle jongen. Leuke gesprekken in de auto en de voortgang ging goed: ik mocht op examen. Helaas bleek er op de dag voorafgaand aan het examen geen reservering te zijn gedaan bij het CBR. Rijleraar in kwestie was met de Noorderzon vertrokken naar zijn thuisland. En o ja, meneer werkte naast voor die grote rijschool in Amsterdam ook voor zichzelf. Maar was mij dat ‘vergeten’ mee te delen en zo viel ik niet onder de Bovag-garantie en kon ik niks doen. Desillusie nummer 2.

Van de grote rijschool kreeg ik een examen omdat ze toch wel met me te doen hadden. Helaas: glansrijk gezakt. Het examen was te snel, in een andere auto en met een onbekende leraar. Toen nogmaals opgegaan en wederom gezakt, dit keer door pure zenuwen. Daarna heb ik het opgegeven: zoveel tegenslag, zoveel geld kwijt. Ik dacht dat het niet voor mij was weggelegd.

Een paar jaar later kwam ik via Google op de website van Verkeersschool van den Pangaard. De inhoud van die site stond me wel aan. Gespecialiseerd in o.a. faalangst en rijexamenangst. Faalangst is iets waar ik met autorijden sowieso last heb. Autorijden is iets waarover ik geen 100% controle heb en supergoed wil doen. Als dat dan niet lukt klap ik dicht. Ik raak dan in een soort slow-motion-trance en maak onnodige fouten. Rij- en examenangst had ik inmiddels wel door de ellende.

Ik dacht er verder aan om in een rustige gemeente te lessen (ik vond Amsterdam inmiddels heel eng en druk) maar daar wilde Alfons niet van horen, we gingen gewoon lessen in Amsterdam! Tijdens het lessen bij Alfons (In de Toyota Yaris) ging er een wereld voor me open. Voor het eerst voelde het vertrouwd: ik in een auto op de weg. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik veilig reed. Helaas ging dat rijden tijdens de eerste examens minder goed, de faalangst (rijangst had ik inmiddels totaal niet meer) kwam toch weer de kop op steken. Gelukkig ging het vandaag wel goed. Ik heb laten zien dat ik zelfstandig en veilig door het verkeer kan komen. Ook in Amsterdam!

Het goede resultaat komt zeker ook door de inzet van Alfons, die af en toe engelengeduld heeft. Wat heb ik veel geklungeld. Gelukkig kon Alfons daar doorheen kijken. Wat ook fijn is is dat je eerlijk wordt beoordeeld. Ben je er aan toe en kun je het echt? Dan pas afrijden. Geen vaag of moeilijk gedoe, gewoon duidelijk en eerlijk. Iets waar andere scholen nog wat van kunnen leren. Alfons: ont-zet-tend bedankt!!! Ik ben zo blij dat ik heb doorgezet. Op naar het stadhuis!

Leonie, Amsterdam Maart 2009

Leonie januari 18, 2016

default image

Je Rijbewijs halen met 1 hand ook mogelijk in een aangepaste lesauto bij Verkeersschool van den pangaard.

Om te beginnen zal ik mij eerst even voorstellen. Mijn naam is Leon, ben 19 jaar en woon in Vinkeveen. Toen ik 8 jaar oud was heb ik Leukemie gehad en als gevolg hiervan ben ik linkszijdig verlamd geraakt. Daarna heb ik wel weer leren lopen maar mijn arm is nooit meer goed gekomen. Nou ben je op achtjarige leeftijd natuurlijk nog niet zo bezig met het halen van je rijbewijs, maar naarmate je ouder ga je toch beseffen dat je op een gegeven moment 18 gaat worden en dat je dan toch je rijbewijs wilt halen. Een hele tijd heb ik gedacht dat het voor mij nooit mogelijk zou zijn en zelfs toen ik al 18 was heb ik nog gedacht dat het een heel gedoe zou worden om mijn rijbewijs te halen aangezien ik in eerste instantie had vernomen dat er alleen in Rotterdam een rijschool zit die lesgeeft aan gehandicapte mensen. Rotterdam ligt nogal ver weg van Vinkeveen en ze wilden niet thuis ophalen.

Na een aantal dagen er vrij intensief mee bezig te zijn geweest, hiermee bedoel ik het afspeuren van het internet en veel praten met mensen die misschien een andere rijschool kenden, zijn we uiteindelijk bij Verkeersschool Van den Pangaard terecht gekomen. De man die deze Verkeersschool leidt is Alfons van den Pangaard. De eerste indruk die ik van Alfons kreeg tijdens de proefles was gelijk goed. Het is een hele relaxte man die erg veel geduld heeft met mensen en de lessen ook zo ontspannen mogelijk wilt maken. En met geduld bedoel ik ook echt geduld.. want laten we eerlijk zijn.. hoe goed je ook denkt te zijn tijdens je eerste rijles, je bent het niet. Als je iets niet helemaal goed doet dan zal Alfons je dat rustig vertellen. Dat heb ik als zeer fijn ervaren. Een instructeur die steeds druk zou gaan doen als je iets niet helemaal goed doet is totaal niet aan mij besteed.

In totaal heb ik 22 lessen gehad voordat ik ging afrijden. Hier heb ik, met af en toe een paar weken pauze in verband met drukte voor school, nog geen 8 maanden over gedaan. Bij die rijschool in Rotterdam kreeg ik te horen dat ik minimaal 60 uur zou moeten doen (zonder ook maar een proefles te hebben gehad) dus ik ben echt superblij dat ik bij Alfons met relatief weinig lessen het in 1 keer heb kunnen halen.

En soms zal je tijdens de lessen twijfelen aan jezelf of je het wel echt kan. En zeker na je tussentijdse toets als je te horen hebt gekregen dat je nog wel een aantal dingetjes fout doet terwijl je eerlijk gezegd al dacht perfect te kunnen rijden, dan is dat een flinke tik voor je zelfvertrouwen. Maar gelukkig is daar dan Alfons die bereidt is om in slechts een paar lessen, waar hij de focus op die punten legt (zonder de rest te verslonsen), je zelfvertrouwen weer helemaal op te krikken. En mocht je dan in de week voor je afrijden opeens toch weer een beetje gaan twijfelen dan zijn er altijd nog die paar lessen in 1 week. Zelf heb ik nog 3 x 2 uur gelest in de week voorafgaand aan het examen. Met het zelfvertrouwen wat er in de laatste week ontstaan is plus de wijze lessen van Alfons was het examen een eitje. En met wijze lessen bedoel ik niet alleen hoe het rijden in elkaar zit, maar ook dat hij veel examenroutes rijdt en daarbij ook uitlegt waarom dat een examenroute is (lees: wat het addertje is bij de verschillende situaties op de route).

Al met al heb ik de lessen als zeer prettig ervaren, lekker ontspannen, en ik ben ontzettend blij dat ik in toch wel zeer korte tijd mijn rijbewijs heb kunnen halen.
Alfons.. NOGMAALS BEDANKT!!

Vinkeveen, 18/06/2010

Leon januari 18, 2016

default image

Almere 29 mei 2009

Mijn ervaring : Ken Bouwman, 19 jaar in 1x mijn Rijbewijs “Mijn ervaring met betrekking op de rijlessen van verkeersschool v/d Pangaard zijn erg positief. Ik heb in anderhalf jaar tijd veel plezier gehad in de autorijlessen. (door een tussenstop)Dit komt mede door de vriendelijke en leerzame manier waarop de instructeurs met een cursist omgaan. Ook niet onbelangrijk is dat de instructeurs ruimte laten aan een cursist om zichzelf te zijn. Zeker een aanrader voor iedereen die op een rustige en veilige manier auto wilt leren rijden”.

Ken Bouwman januari 18, 2016

default image

Ervaringen met Van den Pangaard

In 1996 ben ik reeds bezig geweest met het halen van mijn rijbewijs. Door omstandigheden, waarvan de belangrijkste het ontbreken van een klik met de rijschool was, ben ik gestopt met lessen. Daarmee ging het halen van mijn rijbewijs op een laag pitje. Een pittige studie met allerlei nevenactiviteiten en altijd wel een bereidwillige chauffeur in de buurt maakten het hebben van een rijbewijs niet bepaald mijn eerste prioriteit. Daarbij speelden mijn slechte ervaringen met de rijlessen natuurlijk ook een rol.

In 2008 met de afronding van studie-activiteiten in het zicht en het hebben van een relatie met iemand die niet bepaald om de hoek woonde, begon het weer te kriebelen. Echter, door mijn slechte ervaringen uit het verleden én mijn lichte autistische handicap (Asperger) hikte ik tegen lessen aan bij een algemene grote rijschool. Na wat zoeken op internet kwam ik al snel op de site van Alfons terecht. Zijn methodiek sprak me erg aan en ik besloot een proefles te nemen onder het mom: “niet geschoten is altijd mis”.

Al tijdens de proefles ervaarde ik een goede klik met Alfons. Bij hem wilde ik het wel proberen. Gedurende de lessen die volgden, leerden we elkaar steeds beter kennen. Alfons had het eindeloze geduld om mij het rijden stapje voor stapje in mijn eigen tempo aan te leren. Het kostte mij soms heel veel tijd om bepaalde handelingen te automatiseren; iets wat voor autorijden onontbeerlijk is. Alfons bleef rustig en geduldig.

Naast eindeloos geduld heeft Alfons ook altijd een luisterend oor voor van alles en nog wat een mens in het dagelijks leven kan bezighouden. Tijdens de lessen was het voor mij erg belangrijk om rustmomenten in te bouwen om alle informatie en opgedane indrukken rustig te verwerken. Meestal deden we dat onder het genot van een kopje koffie, waarbij de gesprekken over duizend-en-één dingen gingen.

Naast het verrichten van de noodzakelijke handelingen en het correct toepassen van de verkeersregels maakte Alfons mij duidelijk dat autorijden ook een sociaal gebeuren is, waarbij ik moest leren om me niet teveel te laten afleiden door de gezellige gesprekken. Alfons daagde me soms wel expres uit. De aandacht voor het verkeer en het veilige autorijden moet altijd op nummer 1 staan!

Als beginnend cursist was ik erg onzeker, noem het faalangst, en bleef ik erg hangen in dingen die niet goed gingen, waardoor mijn zelfvertrouwen tot het nulpunt kon dalen en ik niet scherp genoeg meer was. Alfons wees me erop dat ik teveel bezig was met het verleden. Een leerzame opmerking waar ik iets aan had en waar ik ook iets mee gedaan heb!

Voor het examen doen was ik erg zenuwachtig. Alfons vroeg me toen wat naar mijn mening spannender was: het examen, waarbij er niks mis kan gaan, omdat de examinator desnoods in kan grijpen als je hele stomme dingen doet, of het eerste ritje in je eigen auto, zonder instructeur en zonder dubbele bediening….?

Toen ik met lessen begon had ik een deadline: in april 2010 zou ik gaan trouwen en ik wilde hoe dan ook voor die dag mijn rijbewijs hebben. Alfons heeft er van het begin af aan vertrouwen in gehad dat dat zou lukken. We zijn nu een jaar verder en….. ik heb mijn rijbewijs en zelfs ruim voor het nieuwe jaar!

De wijze lessen van Alfons (letterlijk en figuurlijk) hebben me meer zelfvertrouwen gegeven en zal ik me dan ook nog lang herinneren. De gezelligheid tijdens het lessen en de rustmomenten met een lekkere kop koffie heb ik zeer gewaardeerd.

Zelf het tempo kunnen bepalen als cursist, het respect dat er is voor je beperkingen en de oplossingen die daarvoor gezocht worden hebben mij uiteindelijk mijn rijbewijs opgeleverd.

Ik beveel Van den Pangaard van harte aan! Alfons, bedankt!
Johan

Johan januari 18, 2016

default image

Rijles en faalangst beheersbaar ?

10 Januari 2012 was het zover; afrijden voor het rijexamen, voor de eerste keer. Omdat het een faalangst-examen was, kreeg ik apart een uitleg en mocht ik iets later starten dan de andere kandidaten. De uitleg in een andere ruimte en de rust om te starten waren heel fijn.

Ik was zooooo gespannen. Maar ik was blij dat Alfons mee was; Laat hem maar lekker praten met de examinator, dacht ik, dan hoef ik dat niet te doen en kan ik me concentreren. Halverwege het examen, ergens in Hilversum, moest ik even stoppen, en daarna weer verder rijden richting Eemnes. Ik dacht ”Wat rijdt die auto ineens raar in de bocht”, haper de haper, en de volgende bocht nogmaals... toen zag ik een rood lampje op het dashboard branden.

“O jee, niet goed, niet goed “dacht ik. Het was de handrem, snel eraf gehaald. Ik mompelde iets negatiefs over mezelf. Toen zei de examinator: ”Waar maak je je druk om? Je hebt het toch goed opgelost? Niks aan de hand”. Ja Jet, wat ben je toch een stresskip dacht ik bij mezelf. Terug bij het CBR kreeg ik van de examinator te horen: “Het was voldoende wat mij betreft, je bent geslaagd”. Ongelooflijk.... wat was ik blij.

In 1991 ben ik gestart met rijlessen in Amsterdam, ik was 30 jaar en zenuwachtig. Een jaar later was ik nog zenuwachtiger, en ervan overtuigd dat autorijden niet voor mij was weggelegd. Autorijden in Amsterdam was mijn Grootste Nachtmerrie geworden. Mijn toenmalige rij-instructeur gaf mij het gevoel dat ik een enorme sukkel was, het rijden ging eigenlijk steeds slechter. “Ja, jij bent ook niet zo handig met apparaten”, zeiden veel mensen in mijn omgeving. “Hou maar op, weggegooid geld” dacht ik. Ik ben gestopt.

Pas na mijn verhuizing naar Almere in 2005, kwam steeds vaker de gedachte aan rijlessen naar boven. Niet meer in een schakel auto, maar wel een automaat. Die gedachte heeft een paar jaar gesudderd. Ik ben eind 2010 gaan zoeken op internet en kwam bij de site van Verkeersschool v/d Pangaard. Wat mij het meeste aansprak was: Geen focus op jongeren en Geen reclame voor snel even je rijbewijs halen, maar Wel aandacht voor zelfvertrouwen. Het heeft nog een paar maanden geduurd voordat ik een afspraak durfde te maken voor een proefrit. De lessen zijn niet lang daarna gestart. Veel zweten, en soms ook tranen. Gelukkig heeft Alfons veel mensenkennis, en door de fijne begeleiding van hem heb ik wel zelfvertrouwen gekregen.

Alfons, heel erg bedankt voor jouw stijl van lesgeven: rustig maar wel duidelijk, gezellig maar wel oplettend, nooit afkrakend maar wel helder en motiverend. Het is ondertussen april 2012. Ik ben 50 jaar en ik heb sinds een maand mijn eerste eigen auto. Helemaal alleen rijden is nog wel spannend, maar ik ben niet meer bang. Ik ben juist superblij!
(en de eerste 'lange' rit met mijn auto was naar Amsterdam, voorheen mijn Grootste Nachtmerrie).

Almere Stad, Jet Kroes, april 2012

Jet Kroes januari 18, 2016

default image

Na bijna 20 jaar eindelijk mijn rijbewijs kunnen en mogen halen. Door mijn handicap, last van evenwichtstoornissen, was ik niet in staat om achter het stuur te kruipen.

Bij verschillende rijscholen geprobeerd te hebben heb ik eindelijk de juiste begeleiding, training en motivatie kunnen vinden bij Rijschool van den Pangaard.

Sinds dag 1, bij de telefonische intake gesprek, heeft Alfons mij begeleid in de aanvraag van belangrijke documenten. Verkeersinzicht opbouwen, hoe om te gaan met mijn handicap en het gevoel te geven dat iedereen hetzelfde is, ongeacht zijn of haar handicap.

Ik heb het gehaald, door open te staan voor de opbouwende leer momenten, positieve kritieken en vooral het totaal plaatje. Al met al in één woord geweldig.

Voor iedereen een aanrader, wees niet bang. Ga het gesprek aan en je komt er sterker uit.

mvg,

Jay 25 Maart 2013 Almere

Jay januari 18, 2016

default image

Verkeersschool v/d Pangaard.

Na een succesvolle advies van mijn zus was ik beland bij Rijschool van de Pangaard. De rij inspecteur was Alfons een vrolijke man. Hij heeft een heel aparte manier van lesgeven. En boven alles een positieve omgang met de jeugd. Zijn vrouw ook een rij inspectrice , een heel aardige vrouw. Eerste stap was de proefrit. Een kennismaking.

Tijdens de proefrit hoor je de huisregels waaraan je moest houden en lare ook schriftelijk. Kort daarop mocht ik beginnen met de rijles. Gedurende de rijles periode heb ik ook theorie lessen gehad samen met drie andere cursisten. Onze lerares was Adrienne, echtgenote van Alfons. Ik mocht ook een paar keer met Adrienne rijden. En dank zij hun tweeën heb ik in ene keer mijn theorie en examen behaald. Ik moet zeggen dat ik ontzettend trots ben op deze echtpaar. Ik vond heel jammer dat ik maar veertien lessen moest doen om mijn rijles te halen.

Het was heel heel gezellig tijdens de rij en theorie cursus. Je voelt je gewoon thuis. En als je zo ver bent mag je meedoen aan een dagtocht samen met de drie andere cursisten. Ik zou heel graag nog een keer mee willen doen aan de dagtocht.

Ivory van der Hansz.

Ivory van der Hansz januari 18, 2016

default image

Eind 2007 had ik nooit durven dromen dat ik ongeveer een half jaar later mijn rijbewijs in handen zou hebben. Omstreeks 1996 heb ik al een aantal rijlessen gevolgd bij een rijschool uit het Gooi maar daar ben ik destijds zelf mee gestopt omdat tijdens rijles het bord ‘autosnelweg’ voor mij al genoeg redenen gaf voor allerlei vage klachten die als sneeuw voor de zon verdwenen zodra ik deze weg weer mocht verlaten, meestal met hulp van mijn toenmalige instructeur. Een typisch geval van ‘snelweg-angst’. De jaren daarna heb ik, voor wat betreft het autorijden, mijzelf het etiket “bijzonder geval” opgeplakt en heb het idee om ooit nog eens mijn rijbewijs te gaan halen op een zeer laag pitje gezet.

Vanwege veranderde privé-omstandigheden werd het voor mij, ook gezien mijn werk, toch noodzakelijk om wat mobieler te worden. Weliswaar rijden er binnen Almere voldoende bussen; als je je buiten de stad wilt begeven (en dan met name ’s avonds in het weekend) ben je met het openbaar vervoer soms langer onderweg dan met de fiets en vanzelfsprekend komt het openbaar vervoer niet overal. Toen ik in het vroege begin van 2008 bij mijn kapster in Almere-Buiten op de stoel zat, vroeg ik haar of zij nog een goede rijschool in Almere voor mij wist. Ik had natuurlijk zelf ook de Gouden Gids kunnen naslaan of kunnen zoeken op het Internet maar dan zie je door de bomen het bos niet meer en je wilt toch graag de kaf van het koren scheiden. Zij verwees mij echter onmiddellijk door naar ‘van den Pangaard’ in de Regenboogbuurt omdat vriendinnen van haar daar ook een cursus hadden gevolgd en zeer tevreden waren. En alhoewel mij kapster een allerbeste meid is, vertrouw ik nooit blindelings op één advies. Thuisgekomen heb ik vrij snel de internetsite van deze verkeerschool gevonden en ik kreeg het gevoel dat ze toch gelijk had. Kernwoorden als “kleinschalig”, “ontspannen sfeer”, “persoonlijke benadering”, “kweken van zelfvertrouwen” spraken mij erg aan alsmede de ruime ervaring (12 jaar) die de rijschool heeft en, niet in de laatste plaats, de positieve verhalen van ex-cursisten die op de site te lezen zijn.

Geen flauwekul zoals “examengarantie” want het al dan niet slagen voor een opleiding mag je niet in de schoot werpen van een instructeur. Vier jaar lang trouw collegegeld betalen is immers ook geen garantie op een diploma voor een schoolopleiding dus waarom zou je dat dan wel van een rijschool mogen verwachten? Feeling krijgen voor de auto, scherp blijven en gewoon goed je best doen zal uiteindelijk worden beloond.

Enkele dagen later, na mijzelf voldoende moed ingesproken te hebben en de stoute schoenen aangetrokken te hebben, heb ik pardoes bij de verkeersschool aangebeld voor wat algemene informatie over de rijopleidingen die ze boden.

Ik kon toen direct een afspraak maken voor een ‘proefles’ van 2 uur waar werd bekeken of je, en zoja in welke mate, al rijvaardigheden bezat. Net zoals fietsen, dat je ook nooit verleerd, was er nog wat blijven hangen van mijn eerdere rijlessen van 12 jaar geleden. Nu betekent een proefles bij Verkeersschool van de Pangaard niet dat je alleen alle besloten hofjes van Almere-Haven van binnen en buiten mag bekijken maar is gelijk een soort ‘vuurproef’: In mijn geval meteen de autosnelweg A6 op, door kleine straatjes van Weesp en Muiden, het smalle Gein bij Abcoude door, naar Vinkeveen, een stukje door het Gooi en vervolgens via de A6 weer terug. Natuurlijk hoef je niet bang te zijn dat je voor de leeuwen wordt geworpen want er zit altijd een ruim ervaren instructeur naast je die ogen van voren en achteren blijkt te hebben!. Zo wist ik al dat een auto spiegels had (3 stuks zelfs!) maar waar die ook alweer voor waren leerde ik pas later. De auto onder controle krijgen is een van de eerste onderdelen waar de nadruk op wordt gelegd.

Na de proefles volgde een korte evaluatie en heb ik de knoop doorgehakt om toch te gaan beginnen met de rijopleiding. Alfons zou mijn vaste instructeur worden. In de maanden daarna hebben we alle hoeken en gaten van het Gooi en omstreken gezien en zijn we ook af en toe naar Amsterdam, Utrecht en Amersfoort geweest voor een rijles. Echter, gezien het tijdstip van mijn rijlessen en vanwege het feit dat de snelwegen A6 en de A1 ’s morgens nu niet echt bekend staan om hun ideale doorstroming zou blijken dat het Gooi het gebied zou worden waar ik zou gaan afrijden omdat Amsterdam voor mij gewoon onbereikbaar was.

De rijlessen zijn minimaal altijd 2 uur. In de eerste plaats breng je meestal de voorgaande cursist naar huis waardoor je meestal nog niet meteen in het examengebied zit. In de tweede plaats ben ik van mening dat je in bijv. 10x 2 uur meer kan leren dan in 20x 1 uur, zeker in het begin omdat je dan niet telkens last hebt van het ‘hoe-was-het-ook-al weer” gevoel.

In de auto is het 2 uur hard werken; natuurlijk is er tijdens de les ook gelegenheid voor een lach en ontspanning maar je rijbewijs krijg je niet cadeau dus je zult er zelf voor moeten werken. Als instructeur vond ik Alfons altijd ontzettend geduldig, aardig, bereid om zaken meerdere malen uit te leggen, duidelijk, soms een klein beetje streng als het nodig was maar altijd rechtvaardig. Kortom, zijn manier van lesgeven beviel mij uitstekend.

Aangezien het rijbewijs niet alleen maar bestaat uit praktijklessen maar ook uit de benodigde theoretische lesstof werd synchroon met de praktijlessen de mogelijkheid geboden om ook theorielessen te volgen bij Alfons’zakenpartner Adriënne. Ook deze kans heb ik met beide handen aangegrepen. Natuurlijk kun je ook gewoon zelf de stof uit een boekje leren maar gezien de relatief lage kosten voor de cursus en de meerwaarde van een fysieke docent waar je vragen aan kunt stellen, heb ik gekozen om de theorielessen op kantoor van de verkeerschool te volgen. De cursus bestaat meestal uit ongeveer 6 lessen van ca. 3 uur met bijbehorende huiswerkopgaven. De stof in het lesboek gaat zelfs nog ietsje verder dan het examenniveau van het CBR dus als je de oefenvragen uit het boek goed kunt maken, moet het met het examen zelf meestal ook wel lukken.

De genoemde meerwaarde van deze cursus bleek weer eens toen ik in april theorie-examen deed waarbij veel kandidaten (van andere rijscholen) die gezakt waren, van mening waren dat ze het allemaal wel konden zonder cursus of die pas 1 á 2 dagen van tevoren waren begonnen met leren. Gelukkig heb ik mijn theoriecertificaat ineens gehaald; zonder meer mede dankzij de lessen van Adriënne.

In mei heb ik vervolgens de tussentijdse praktijktoets gedaan bij het C.B.R. waarbij een examinator beoordeelt hoe ver je inmiddels bent met je rijopleiding, waar de zwakke punten liggen en waar eventueel nog iets moet worden ‘bijgeschaafd’. Uiteraard komt deze beoordeling meestal goed overeen met de beoordeling van je eigen instructeur. Alhoewel zo’n tussentijdse toets niet verplicht is, kan ik hem toch iedereen aanraden omdat je dan al een beetje hebt ‘geproefd’ hoe de sfeer is bij het uiteindelijke examen. Voor de toets kun je niet zakken maar je kunt, bij voldoende resultaat, wel vrijstelling krijgen voor de bijzondere verrichtingen op je examen zoals achteruitrijden, parkeren, omkeren (‘straatje keren’) en de hellingproef.

Na de tussentijdse toets heb ik nog enkele lessen gehad om de spreekwoordelijke puntjes op de ‘i’ te zetten en half juni was mijn examen gepland.

Aan het eind van de rijopleiding heb ik nog een les van Adriënne gehad zodat ook zij met een ‘frisse blik’ kon beoordelen hoe mijn rijvaardigheid is. Zowel Alfons als Adriënne en ik zelf hadden een vertrouwen in een goede afloop hetgeen werd bevestigd doordat ik in één keer ben geslaagd.

Alfons en Adriënne: bedankt voor jullie inspirerende lessen en begeleiding. Ik heb er echt heel veel aan gehad. Ik schroom dan ook niet om een ieder die op zoek is naar een kwaliteitsrijschool naar jullie door te verwijzen.

Frank juni 2008 Almere

Frank januari 18, 2016

default image

Amsterdam 13 mei 2009

Toen Alfons mij afgelopen winter voor de eerste keer meenam in de auto vond ik het autorijden meteen al ontzettend leuk.

Wonende in Amsterdam was het voor mij een hele geruststelling dat ik als onervaren auto rijdster kon beginnen met me alleen te focussen op het sturen. In en om Amsterdam rijden heb ik ervaren als een hele leuke en meteen al leerzame spannende kermis atractie.

Al snel bleek dat het schakelen en gebruik van de koppeling daarbij aan de beurt kwamen en het daarmee nog interessanter maakte. Weer een paar lessen later vond ik mezelf,weliswaar met zweet handjes, terug op de invoegstrook van de snelweg. Omdat Alfons me goed begreep in mijn angst voor de snelheid en hij ook meereed met het gaspedaal en rem was het heel goed te doen. Trots en vol vertrouwen vervolgde in verder mijn lessen. Ik moest veel oefenen met letten op borden, spiegelen, andere weggebruikers en het opvolgen van de instructies.

Na een maand of wat kreeg ikzelf wat te maken met spanningen in mijn persoonlijk leven en was het een verademing dat het geen enkel probleem leek om tijdelijk de lessen even op te schorten. Met andere dingen aan je hoofd dan het autorijden leer je weinig en zou het dus ook zonde van het geld zijn om dat niet te doen.

Na een tijdje heb ik het rijden weer opgepakt en door de prettige begeleiding van Alfons kreeg ik mijn zelfvertrouwen weer aardig terug. We hebben hard gewerkt aan mijn onrust tijdens het rijden en met name het rustig kijken (en dan ook echt zien wat er op je heen gebeurd) was een leerzaam proces.

Op een punt in de lessen was het van belang dat we doorspraken hoe het voor mij werkt om te kunnen leren van fouten. Voor de een is het afdoende dat er een opmerking geplaatst wordt dat het
niet goed is en hoe het wel moet, ik had wat meer aandacht nodig om het exact uitgelegd te krijgen. Ik heb het als zeer prettig ervaren dat dit kon en daar vervolgens ook gehoor aan werd gegeven door Alfons. Als dingen bespreekbaar zijn geeft dat aan dat er een vertrouwen is wat in mijn mening heel essentieel is voor een leerproces dat veel verantwoordelijkheid vraagt.

maandag 11 mei 2009 heb ik in 1 x keer mijn rijbewijs gehaald. Ik ben beretrots op en kijk uit naar volgende week wanneer ik mijn rijbewijs ook daadwerkelijk op zak heb en kan gaan oefenen zonder iemand naast me die alles ziet en weet, zodat ik het zelfstandig rijden ook geroutineerd onder de knie krijg.

Alfons, bedankt voor je inzet en ik heb het naast leerzaam ook gezellig
gevonden.

Vriendelijke groet,

Ester Maas

Ester Maas januari 18, 2016

default image

TTT / DAGTOCHT

Tamelijk wanhopig kwam ik bij Alfons en Adriënne terecht. Na erg slechte ervaringen bij een andere rijschool was ik ervan overtuigd dat ik nooit mijn rijbewijs zou halen. Maar Alfons en Adriënne hebben me heel erg goed opgevangen en wisten me ervan te overtuigen dat ik echt geen rampgeval was. Mijn opleiding bij v/d Pangaard heeft zeker vruchten afgeworpen…. Sinds een week of 2 ben ik in het trotse bezit van dat felbegeerde roze papiertje en…… ik ben in 1 keer geslaagd!

Naast mijn gewone wekelijkse rijlessen heb ik ook een TussenTijdseToets bij het CBR gedaan en heb ik meegedaan aan een ‘dagtocht’, een heel leuk initiatief van Alfons en Adriënne. Aan alle 2 heb ik erg veel gehad. De TTT was een prima voorbereiding op het examen. Ik was behoorlijk nerveus alhoewel er in feite niet zoveel afhangt van de TTT, maar het hele sfeertje bracht toch de nodige spanningen met zich mee. Samen met Alfons ben ik naar het CBR in Amsterdam gereden. Ik was er natuurlijk al eens geweest voor mijn theorie-examen maar dit was toch wel anders. Na een bakje koffie mochten we de zaal in waar achter een heleboel tafeltjes de examinatoren zaten. De mijne bleek –gelukkkig- een erg aardige man, na de TTT ben ik dan ook aan hem ‘gekoppeld’ voor het echte praktijk-examen. Dat was erg prettig, ik had hem al eens gezien en hij had mij al eens gezien en dat scheelde voor mij enorm. De TTT zelf was best pittig, bijna 3 kwartier door Amsterdam rijden en uiteraard niet op de makkelijkste wegen! Het voelde ook echt als een examen, ook al was het dat natuurlijk niet. Na afloop van de TTT besprak de examinator de rit met Alfons en mij en gaf de punten aan waar ik nog op moest letten er wat er al goed was en wat nog beter kon. Het was erg spannend om de hele gang van zaken een keer mee te maken, je moet toch net als degenen die ‘echt’ examen doen de hele procedure door. Op mijn praktijkexamen gaf dat echt een stukje rust, ik had het allemaal al eens gezien en ik wist precies wat er ging gebeuren. Het echte praktijkexamen was op die manier voor mij toch behoorlijk vertrouwd, en omdat dat examen zo al spannend genoeg is vond ik dat erg prettig. Gelukkig had ik de bijzondere verrichtingen tijdens de TTT goed gedaan, dus daar kreeg ik vrijstelling van op het praktijkexamen. Die ‘last’ viel dus ook weg bij het praktijkexamen, toch weer een zorg minder. Ik zou iedereen een TTT aanraden, het lijkt misschien een dure oefening maar wat mij betreft het geld dubbel en dwars waard.

Een paar weken na de TTT ben ik met Alfons, Adriënne en een andere cursist een hele dag op stap geweest, de zogn. dagtocht. Ook dat was erg leuk en vooral leerzaam. Ik had verwacht dat het erg vermoeiend zou zijn, maar dat viel reuze mee. Ik was eigenlijk alleen maar erg enthousiast toen ik thuis kwam. We hadden afgesproken om rond 9.00 uur bij Alfons en Adriënne te zijn en daar werd bij een kopje koffie de route besproken aan de hand van een heel gedetailleerde routebeschrijving en kaarten. Daarna vertrokken we. We reden om de beurt en degene die achterin zat hielp mee met kaart lezen en aanwijzigingen geven betreffende de route. We gingen vanuit Almere richting Brabant (helemaal binnendoor) en kwamen uiteindelijk in Best uit. We stopten ‘s-ochtends voor koffie en ‘s-middags voor lunch en de tijd vloog eigenlijk voorbij. Alfons en Adriënne hadden een erg goede –en af en toe- moeilijke route uitgestippeld, allerlei verschillende soorten wegen kwamen aan bod en omdat je in onbekend gebied rijdt is dat nog extra moeilijk. We gingen door polders, over dijken, door dorpen en steden, je kan het zo gek niet bedenken. Tijdens de dagtocht werd er extra nadruk gelegd op het goed vooruit kijken, en een heleboel tips die ik die dag gekregen heb gebruik ik nog dagelijks. Vanuit ons eindpunt in Brabant was het via de snelweg weer terug naar Almere, ook erg leuk om zo’n lang stuk op de snelweg te rijden. Rond half 7 waren we weer thuis, moe maar erg voldaan. Kortom, ook een aanrader voor iedereen, je leert er echt een heleboel van!

Tot slot, alle lof voor Alfons en Adriënne, die met zoveel enthousiasme hun rijschool runnen en door het optimisme en de rust die ze uitstralen mij toch binnen de kortste keren aan het rijbewijs geholpen hebben. Ik blijf jullie eeuwig dankbaar en heb ontzettend veel bewondering voor jullie, nogmaals bedankt voor alles!!

Els van Rixtel

Els van Rixtel januari 18, 2016

default image

Hoi allemaal,

Ik weet nog de eerste keer dat ik bij je in de auto stapte ik was angstig we hadden toen een stukje gereden en wat kwamen we tegen vrachtwagens waar ik zo bang voor was elke keer dat ik de auto instapte en het ging steeds beter! Ik weet hoe ik was op de theorieavonden ik dacht vaak vooruit en dat moest ik niet doen dat vond ik heel moeilijk moest steeds gelijk zeggen wat er bedoeld werd maar ik vond het gewoon heel moeilijk de theorie maar ik werd heel goed geholpen alleen had ik het niet gekund ik ben heel blij dat jullie zoveel geduld met me hebben gehad .

Het theorie examen: ik zou die dag rustig aan doen maar mijn man was aan het hameren dat ik moest aan kleden toen zij mijn man dat ik opgehaald zou worden voor het theorie examen door ardrienne om 9uur werd gehaald, we kwamen daar aan hebben eerst een kop koffie gedronken en toen zijn we naar buiten gegaan hadden we even een sigaretje gerookt en toen was het tijd om naar binnen te gaan ik weet het nog ik had tafel elf ik ging naar de tafel toe en ging zitten was wel nerveus maar het ging, ik had de vragen gedaan en toen moesten we wachten op de uitslag ik dacht ik ben weer gezakt maar nee ik had het deze keer goed gedaan geslaagd ik wil de dames heel erg bedanken voor al steun die ze me gegeven hebben nogmaals bedank .

Faalangst-Praktijk examen:, Ik werd om 7uur gewekt met wel 4 wekkers ik ging naar beneden en mijn man zij na een kopje koffie en een sigaret dat ik praktijk examen had, ik zij tegen mijn man ik ben er nog niet klaar voor maar hij zij tegen mij dat ik er wel klaar voor was ander had alfons het niet aan gevraagd ik werd om half tien opgehaald en in de auto hadden we het over koetjes en kalfjes ik kwam steeds meer in eemnes ik werd steeds meer nerveuzer maar goed ik kwam daar aan.

Ik heb de auto op de binnen plaats gezet even kijken binnen spiegel en buiten spiegels goed stonden en toen ben ik naar boven gegaan en even gewacht en toen werden we geroepen we gingen naar binnen en de examinator begon te praten en ik dacht bij me zelf man schiet op ik wil rijden na even praten gingen we naar beneden en we gingen rijden ik was in het beging wel nerveus maar later was het weg toen ik op de snel weg was en ik heb toen nog een stukje in Hilversum gereden .

Toen weer terug naar het CBR straatje er voor moest ik nog straatje keren en dat ging goed in mij ogen en toen terug o ja voor ik het vergeet ik mocht ook onderweg 2xstoppen alleen heb ik er geen gebruik van gemaakt om dat ik lekker bezig was, ik kwam aan op het CBR en ben toen mee naar boven gegaan in de zelfde kamer waar we begonnen en toen werd er tegen me gezegd dat ik geslaagd was en ik kon het niet geloven maar het was waar alfons bedankt voor al het geduld wat je met me had. ( in 1x )

Heel erg bedankt namens Els van Deun.

Almere / Eemnes Vrijdag, 13 januari 2012

Els van Deun januari 18, 2016

default image

Almere, oktober 2008

Ik zal me even voorstellen. Ik ben 49 jaar en van het vrouwelijk geslacht.Als je mij twee jaar geleden had verteld dat ik zelfstandig in een autootje zou rijden,had ik enorm om je moeten lachen. Ik heb op 26 jarige leeftijd al een keer een poging gedaanen dit is uitgelopen op een regelrechte ramp. Ik had een rij-instructeur, die alleen maar naarde jonge meisjes keek, die langs fietsten. Dit maakte mij behoorlijk onzeker. Als er iemand heelhard aan kwam scheuren, liet ik die maar voorgaan, want ik had nooit zo,n haast. Na slechts één keer examen durfde ik niet meer. De fiets en later ook de scooter zijn belangrijke bondgenoten van mij geworden.Vorig jaar april, onder drang van de 5 belangrijkste mannen in mijn leven ( lees 1 man en 4 zonen), heb ik opnieuw een poging gewaagd. Alfons kende ik al via een andere weg, maar nu leerde ikhem goed kennen. Na een proefles had ik een goed gevoel.Ik ben gaan lessen, en wat zo fijn is, is dat je altijd dezelfde instructeur hebt. Het ging langzaam maarzeker.( Ik ben tenslotte niet meer zo heel piep en dan duurt het allemaal iets langer voor het totje doordringt).Na zeer veel zweten, rode hoofden, “Sorry meneer of mevrouw” als ik weer eens een dommefout maakte in het verkeer kreeg ik mijn tussentijdse toets. Weer een stapje verder, theorie examengehaald. Op naar mijn eerste ( eigenlijk tweede ) examen. Ben je ooit wel eens op de Himalaya geweest? Nou, ik ook niet, maar ik zag er tegen op als een berg, namelijk de Himalaya.Alfons is zo,n fijne instructeur, hij laat je doodlopende wegen inrijden om je vervolgens met zwetendehandjes achteruit te laten rijden. Had ik dat bord maar moeten zien, eigen schuld. De hellingproef heette bij mij al kwellingproef. Dan nog straatje keren, keer-opdracht, achteruit bochtje om.Ik vermoed dat ik heel veel liters vocht ben kwijtgeraakt tijdens de lessen. En laten we het dan maarniet hebben over de invoegstrook naar de snelweg toe. Soms had ik de neiging hem een mep tegeven als hij me weer liet weten dat het veeeeeel en veeeeeel harder moest als ik veilig wilde invoegen. Kijkgedrag is ook zo,n magisch woord. Ik kijk toch, ik zie het allemaal wel hoor…………..oeps…………… toch een autootje over het hoofd gezien, zou dat nou de dode hoek zijn?Er waren momenten, en dat waren er veel, dat ik blij was dat er iemand naast me in de auto zat, diehet dan even van mij overnam. Paniek was het vervolg. Autootje aan de kant en even tot jezelf komen. Na veel lessen werd de paniekerigheid steeds minder. Ik ben gewoon een stress-kip, die iets minder ging stressen. Nu is het oktober en heb ik het fel begeerde pasje eindelijk. Ik kan zelfstandig rijden. Ik heb een weekend langop een roze wolk geleefd. Eind van de week heb ik waarschijnlijk een klein, eigen autootje. Er gaat dan een nieuwe wereld voor mij open. De rijlessen waren top. Ik heb niet alleen dat papiertje, maar ook een stukje zelfverzekerdheid opgebouwd tijdens deze lessen. Dit pasje is dus voor mij veel meer dan alleen een auto op een veilige manier kunnen besturen. Alfons, je bent een kanjer, die precies aanvoelt hoe iemand in elkaar zit.Hartstikke bedankt.

Verslag van een zeer tevreden cursiste.

zeer tevreden cursiste januari 18, 2016

default image

Ervaringen van een lesklant.

Neem een dijk van een rijangst ( ik bleek rijden  gekoppeld te hebben aan doodgaan).Voeg daarbij een gevoel voor techniek van zo ongeveer 0,0 en een orientatiegevoel van hetzelfde kaliber. Giet daarbij de leeftijd van 54 jaar, met een geheugen als een vergiet en je hebt het recept van een lesklant die de meeste rijscholen graag aan zich voorbij zien gaan! Maar niet bij Rijschool v/d Pangaard. Niet voor niets luistert deze rijschool naar de naam de Eigenzinnigste rijschool. Nou eigenzinnig zijn ze,  want zij noemen  zo'n leerling een uitdaging! En een uitdaging was ik! Okee, ik heb er dan een jaar over gedaan, ik had dan ook heel wat hobbels te nemen!

Stapje voor stapje heb ik alle facetten me eigen gemaakt, door eindeloze herhalingen en aanmoedigingen van Alfons. Geloof me, je krijgt degelijk en goed les. Na driekwart jaar kwam de dip: "Ik leer het nooit!", alle overwonnen spanningen kwamen weer terug! Maar ik ben doorgegaan en Alfons ook, want ook daar is moed voor nodig! en ik kan je vertellen, hij knokt voor je! En.. .we hebben het gered! samen ! Ik ben geslaagd, in 1 keer. Ik weet niet wie er trotser was...of eigenlijk weet ik het wel..! Ik kan het iedereen aanraden.  Wil je gewoon goed en degelijk rijles? Of heb je een lichamelijke handicap of  rijangst? Volgens mij vindt je geen betere rijschool Als ze het mij kunnen leren, lukt het bij iedereen!

Coby  H

Soest,  juli 2008

Coby H januari 18, 2016

default image

Faalangst met de juiste begeleiding kom je er echt wel…….

Jaren geleden, toen ik 19 jaar was heb ik een aantal rijlessen gehad.

Maar doordat ik heel erg bang was en niet kon ontspannen ging dat helemaal niet goed.

De instructeur die ik had kon mij niet gerust stellen en voelde mij totaal niet aan.

Mijn angst werd zo groot dat ik besloot te stoppen met rijlessen. Ik dacht dat autorijden niet voor mij was weggelegd...

Vorig jaar was ik het zat! Het leven zou zoveel makkelijker zijn met een rijbewijs!

Maar hoe kwam ik van die angst af?

Via google heb ik gezocht naar een rijschool in Almere gespecialiseerd in rij angst. Zo kwam ik op de site van Alfons  (Verkeersschool van den Pangaard)terecht.

Ik herinner me de proefles nog goed. Ik was ontzettend nerveus, maar gek genoeg werd het tijdens het rijden wel minder. Alfons was zo rustig en geduldig, ik besloot: ik ga bij Alfons lessen!

Het heeft even geduurd voor ik over mijn ergste angst heen was, maar langzaam maar zeker ging ik me prettiger voelen achter het stuur.

Het geduld van Alfons, de rust die hij uitstraalt, zijn warmte en gezelligheid, het deed me echt goed! Alfons gaf mij het gevoel dat ik het WEL kon, hij gaf mij zelfvertrouwen.

Als het even wat minder goed ging of de angst dreigde weer boven te komen dan namen we even pauze, gezellig met een kopje koffie erbij.

17 september 2010, een dag om nooit te vergeten, ik kreeg te horen: “Gefeliciteerd, je bent geslaagd!”

Alfons, bedankt voor al je geduld!

Chantal, Almere  17 september 2010

Chantal januari 18, 2016

default image
Donderdag, 29 april 2012 Almere Buiten

Super Faalangst en het halen van je Rijbewijs !!

In januari begon ik met mijn rijlessen bij Alfons, en wat was ik zenuwachtig . Voor het eerst in een automaat lessen.  Ik wist niet wat mij te wachten stond.
Omdat ik last heb van faalangst stapte ik iedere keer weer vol van de zenuwen in de lesauto met de gedachte dat ik het nooit zou gaan halen.
Het kwam meerdere malen voor dat ik zoiets had  van“Het gaat me nooit lukken” of “Ik kan dit of dat niet”, maarondanks dit bleef Alfons vertrouwen in mij houden en bleef altijd rustig.
Al zou ik het hem denk ik vast regelmatig erg moeilijk hebben gemaakt. Maar ondanks dit gaf hij niet op en hield het vertrouwen!
En nu 3 maanden later heb ik mijn rijbewijs jawel  in 1 keer gehaald! Dit dankzij het vertrouwen en het geloof in mij door Alfons.
Ik kan niet wachten om nu in me eigen auto de weg op te gaan en van mijn vrijheid te genieten!.
Dank je wel Alfons voor de rijervaring die ik heb opgedaan en de vrijheid die ik nu heb!
Ik kan en zal iedereen deze rijschool adviseren en aanbevelenwant al geloof je niet in jezelf je rijinstructeur doet het wel, en ik ben daar het bewijs van en kan dit dus weten.

Groetjes C. G.

C. G. januari 18, 2016

default image

Weesp 1 juni 2009

Op vrijdag 29 mei heb ik mijn rijbewijs gehaald in 1x. Als je me een jaar geleden gezegd had dat ik het een jaar later zou hebben had ik je voor gek verklaard.
Ik vond autorijden leuk hoor, maar ik zat liever op de rechter stoel. Na een paar lessen bij een rijschool in Weesp wist ik het zeker het is niks voor mij. Totdat mijn
vriendin een goede rijschool vond die gespecialiseerd is in rijangst. Eerst een proefles van 2uur die wel aardig ging, nog wel met zweetplekken overal. Maar het gevoel was al beter dan bij die andere rijschool, een goede instructeur scheelt de helft!!! Ik heb toen besloten om het weer te proberen bij Alfons.
Dankzij Alfons zijn manier van lesgeven, rustig en de tijd voor dingen nemen kwam ik van mijn rijangst af en begon ik het zelfs leuk te vinden, natuurlijk waren
er lessen bij dat het wat minder ging maar dankzij Alfons bleef ik erin geloven dat zelfs ik het kon, en zie hier 9 maanden later heb ik mijn rijbewijs!
Heb je rijangst of wil je gewoon een goeie rijschool dan raad ik Verkeersschool van den Pangaard uit Almere Buiten van harte aan.

Alfons bedankt voor alles.

Met vriendelijke groet,

Arnoud Jansen

Arnoud Jansen januari 18, 2016

default image

Autorijden is niets voor mij…..

Als verstokte openbaar vervoer gebruiker had ik tot januari 2002 de mening dat een auto echt niets voor mij was en dat ik dus ook zeker niet ertoe zou overgaan zo’n doos op wielen te leren besturen.

Altijd was ik overal gekomen waar ik naartoe wilde…..

Door verandering van werk werd ik echter door mijn werkgever uitgenodigd rijlessen te gaan nemen en dan zeg je natuurlijk geen ‘nee’, al had ik nog een gedachte dat de instructeur direct na de eerste les wellicht zou uitroepen: ‘meneer, blijft u fijn fietsen. Dit is niets voor u.’

Maar helaas…. Er was geen ontkomen meer aan.

Eerst maar de theorielessen volgen. Dan blijkt er toch stiekem heel wat gewijzigd sinds je dit allemaal op school leerde.

In mei ben ik begonnen met de praktijklessen en was in de eerste les na ruim een uur al volkomen uitgeteld.

Langzaam werd dit opgevoerd en zo zag ik naast Almere ook Bussum, Naarden, Huizen, Blaricum, Laren, Baarn, Hilversum, Amersfoort, Amstelveen, Abcoude en vreselijk veel Amsterdam voorbij mijn raampje schuiven……

Na in november het theoriecertificaat (in één keer) gehaald te hebben, kwam zo langzamerhand de Tussen Tijdse Toets in zicht.

Toch werd dit nog een keertje uitgesteld.  Nadat de toets in april wel doorging moest er toch een keer examen worden gedaan.

Daar heeft de verkeersschool een speciale ontvoeringsservice voor: vrouw, kinderen en collega’s weten in een gezamenlijk samenzweren dat je gaat afrijden, maar jij als lijdend voorwerp weet er (tot plm. 1,5 uur vooraf) niets van (handig als je écht last van zenuwen hebt).

Afijn, overval en examen geslaagd (óók in één keer dus). En dat bleek reuze handig zo pal voor de zomervakantie…

Alfons, bedankt voor de zeer prettige samenwerking. Ik heb je in al die tijd nooit boos gezien; je wist altijd je geduld te bewaren: klasse!

 

Arie-Kees

Arie-Kees januari 18, 2016

default image

Mijn eerste dagtoer, 04 Februari 2001

Mijn zusje Jolanda heeft eerst les gehad van Alfons en Adrienne en is toen ook mee geweest met een dagtoer. Ze kwam heel enthousiast terug en haar zelfvertrouwen was behoorlijk gegroeid. Toen Alfons hoorde dat ik nog nooit met een dagtoer was mee geweest zei hij dat dit waarschijnlijk erg goed voor mij zou zijn. Ik heb namelijk ook nogal veel last van zenuwen die opspelen tijdens het rijden, vooral als het drukker is of wanneer ik binnen de bebouwde kom moet rijden.

De dagtoer zou in dit opzicht alles bevatten, lang achter het stuur zitten, naar en door onbekend gebied heen rijden, twee in plaats van één instructeur die op me letten en me kunnen beoordelen en verbeteren en meer mensen in de auto waarvan ik het idee had dat zij toch veel beter konden rijden.

We moesten ons om half 9 ‘s morgens verzamelen bij het kantoor. Het had die nacht weer gevroren en het was erg glad. Glibberend ging ik van huis en bij Adrienne aangekomen hoorde ik dat Alfons een van de andere deelnemers aan het ophalen was omdat de bussen en treinen door de gladheid niet reden. Toen we uiteindelijk alle drie gearriveerd waren en Adrienne alle kaarten geplastificeerd had hebben we de route doorgelopen. We zouden richting Rotterdam gaan, dan door Zeeland heen, naar boven naar Brabant en door naar Gelderland om vervolgens via de provincie Utrecht weer naar de A27 te gaan en zo Flevoland weer in te komen.

Daarna gingen we op pad. Marietta zou het eerste stuk gaan rijden. Het begon al goed, op het stukje tussen de A6 en de A27 zagen we al drie auto’s die van de weg gegleden waren, waarvan er zelfs een op z’n kop lag. Marietta reed echter onverstoorbaar door als een echte ijsspeedway coureur.

Op de A27 viel de gladheid op zich wel mee, de Stichtse brug zijn we echter met ongeveer 50 km per uur (zo voelde het althans) overgegaan. Alfons was vol zelfvertrouwen en vertelde ons dat onder Utrecht de gladheid weg zou zijn en dat bleek inderdaad zo te zijn. Mijn eerste stuk rijden was naar Rotterdam en het eerste stukje naar Zeeland toe. Daarna ben ik weer achterin gaan zitten tussen de tassen vol eten, snoep en appelsap-pakjes in. Ik ben bijna in de verleiding gekomen om een tijdschrift met honden foto’s door te gaan lezen maar ik werd aan het werk gezet om mee te navigeren. Het was wel nodig dat iedereen mee hielp met kaart lezen want we zijn een aantal keer toch een beetje anders gereden dan gepland was.

Het weer was helaas niet zo enthousiast als wij en we hebben nu allemaal meer ervaring met een hele dag in de regen rijden. Ergens in Zeeland hebben we een cappuccino gedronken en kwamen mijn collega cursisten in de verleiding om een van de kasten uit het etablissement mee te nemen, zo zeer waren ze er van onder de indruk. Voor we weer in de auto stapten hebben we even allemaal naar huis gebeld, het had een leuke foto geweest, 5 man in een hal, allemaal met hun mobieltje in de weer.

Brabant was een stevige klus om door heen te rijden via de weg die op de kaart stond, half van de provincie werd verbouwd. Hierdoor waren we soms genoodzaakt om de snelweg te nemen wat niet echt de bedoeling was van deze dag.

Rond een uur of twee-half drie begon iedereen trek te krijgen en waren de jodenkoeken niet meer voldoende. Het zoeken van een leuk eethuisje nam iets meer tijd in beslag maar uiteindelijk vond Adrienne toch de plek waar ze altijd heen gingen wanneer ze naar het rodeo festival gaan.

In het restaurant heb ik even naar huis gebeld en hoorde ik dat het in Flevoland nog steeds gevaarlijk glad was, dit hadden we al gehoord op de radio. Bij elk nieuwsbericht werden automobilisten geadviseerd niet de weg op te gaan tenzij het echt nodig was. Na de maaltijd stapten we toch weer in de auto om richting het noorden te rijden. We hebben hele stukken over dijkweggetjes gereden waar maar net twee auto’s op leken te passen en waar je aan beide kanten een aantal meter naar beneden kon glijden om in de tuin van een van de dijkbewoners terecht te komen. Ingrid stuurde ons met behulp van Alfons goed door het landschap heen en uiteindelijk kwamen we bij de Lek aan. Hier was het inmiddels donker en moesten we eventjes wachten op het pondje dat ons naar de overkant zou brengen. Het was inderdaad een leuke ervaring voor mij om vanaf het pondje het vaste land op de rijden en om daarna door de weilanden heen zonder goede wegverlichting de route te vervolgen.

Iets onder Utrecht besloten we dat we de snelweg zouden nemen om richting huis te gaan. We waren allemaal benieuwd hoe het in Flevoland zou zijn en Alfons zei dat als het te glad zou zijn dat hij het van me over zou nemen. Maar dat hoefde helemaal niet, de gladheid was verdwenen en we zijn om een uur of half acht ’s avonds allemaal veilig thuis afgezet. Ik moet zeggen dat ik tegen de dagtoer had opgezien, door alle redenen die ik in het begin noemde. Maar Alfons en Adrienne hadden gelijk. Ik heb inderdaad gezien dat ik niet de enige ben die bepaalde fouten maakt tijdens het rijden en ik heb weer een stukje meer ervaring en zelfvertrouwen gekregen wat ik wel kan gebruiken nu ik op weg ben om mijn eerste examen te gaan doen.

Bedankt Alfons en Adrienne, ik vond het een hele leuke dag.

Angela Teunen

Angela Teunen januari 18, 2016

default image

Verkeersschool van den Pangaard

Ik heb in de periode van september tot december 2007 rijlessen gehad van Alfons, nadat mijn rijschool er plots mee ophield.

Terugkijkend op mijn rijlessen komen de volgende woorden bij mij op:

Professioneel, rechtstreeks, empathisch, gezellig, veiligheid, stimulerend, zelfstandig wordt bevorderd en persoonlijk.

Ik heb de rijlessen van Alfons als zeer prettig ervaren.

En ik heb mijn rijbewijs in 1x gehaald!

Groet,

Anaïs Koopmans

Anaïs Koopmans januari 18, 2016

default image

De rijopleiding die ik bij Verkeersschool van den Pangaard heb gevolgd

Het begon allemaal met een keuze maken. Welke rijschool moet ik nou kiezen en welke is nou het beste. Ik ga immers voor kwaliteit, hierbij wordt de prijs niet vergeten. In één keer slagen was mijn doel waarbij ik dan uiteindelijk een veilige en verantwoordelijke mobilist ben. Ik wil niet alleen mijzelf veilig vervoeren maar ook anderen en ik vind de mensen om mij heen in het verkeer net zo belangrijk.

Maar jah,.... welke rijschool kan mij deze kwaliteit en zekerheid bieden? Ik hoorde veel ervaringen van andere mensen die soms positief maar soms ook schrikbarend waren. Een vriendin van mij begon op hetzelfde moment met lessen en haar vader heeft bij Verkeersschool van den Pangaard gelest. Haar vader had niet al te goede ervaringen met lessen tot dat hij bij  Verkeersschool van den Pangaard ging lessen. Hij sloeg uiteindelijk, na heel wat pogingen bij een andere rijschool, in één keer. Dit was de reden waarom zijn dochter, mijn vriendin, ook bij Verkeersschool van den Pangaard is gaan lessen. Ik twijfelde geen moment en vroeg een zeer voordelige proefles aan. Kwaliteit stond namelijk aangeschreven als een van de belangrijkste punten binnen de rijopleiding. De eerste les was een grote ervaring en met veel vreugde wilde ik al snel een nieuwe afspraak maken.

De pakketten werden aangeboden en mijn keus was snel gemaakt. Ik kon nu daadwerkelijk beginnen met autorijlessen. Stap na stap werd mijn ervaring beter en beter. Dit zeker na de verhalen om mij heen. De mensen om mij heen zakte en zakte maar door. Hierdoor werd ik vrij onzeker, wat nergens voor nodig was. Na het behalen van mijn theorie deed ik mijn tussentijdse toets. Vol zenuwen ging ik naar het CBR in Sloterdijk. Het eerste wat ik na deze toets dacht is: “Wat ben ik blij dat ik nu weet hoe het is om zo een examen te doen”. Nu wist ik namelijk hoe ik mij zou voelen op mijn eindexamen. Dit heeft mij een ontzettend gerustgesteld gevoel gegeven, nu wist ik immers hoe het is om examen te doen.

De lessen verliepen soepel en voorspoedig en vooral gezellig. Hierbij leste ik ook in harte Amsterdam. Mijn eerste ervaring daar was “ooooooh aaaaaah hheeellluuupppp....” “Wat druk, hoe kom ik ooit veilig en überhaupt door die drukte heen”.

Les na les zag ik hoe het verkeer liep en hoe jij je daar in moet vinden.

Voordat ik het wist deed ik examen en mijn angst van hartje Amsterdam was volledig weg. Vol zelf vertrouwen ging ik naar mijn eindexamen, maar toen, net voor het afrijden, deed ik bijna alles fout wat je maar kon bedenken. Als ik zo af zou rijden zou ik zakken. Maar ja, het klopt wat ze zeggen, een slechte generale is een uitstekende eindproductie. En dat was ook het geval. Ik ben ik één keer geslaagd. Nu kan ik mijn eigen weg verder ontwikkelen in de grote autowereld in het verkeer. Maar elke keer als ik aan autorijden en aan mijn lessen denk, kijk ik terug op een bijzondere en vooral leerzame ervaring met veel plezier en gezelligheid.

Ik kan nu van mijzelf zeggen dat ik een verantwoordelijke mobilist ben die weet hoe te reageren in het verkeer. Mijn doel in; één keer slagen, kwaliteit, veiligheid en verantwoordelijkheid is behaald met de rijopleiding van Verkeersschool van den Pangaard.

Alfons bedankt voor deze geweldige, leerzame en leuke ervaring. Heel veel succes en voorspoed gewenst in de toekomst!

30-10-2006   Amanda B.

Amanda B. januari 18, 2016